Słownik pojęć

Waporyzacja to zabieg, w którym na oczyszczoną skórę twarzy kieruje się strumień ciepłej pary wodnej z wapozonu. Para nawilża i zmiękcza naskórek, więc skóra łatwiej poddaje się potem oczyszczaniu manualnemu, peelingowi lub masażowi.

Radiofrekwencja mikroigłowa to zabieg, w którym cienkie igły nakłuwają skórę na ustaloną głębokość, a z ich końcówek emitowana jest energia fal radiowych (RF), która nagrzewa skórę właściwą. Łączy mikronakłuwanie z działaniem cieplnym, aby pobudzić przebudowę kolagenu.

Oxybrazja to bezkontaktowe złuszczanie naskórka strumieniem mieszaniny płynu (najczęściej soli fizjologicznej) i sprężonego powietrza lub tlenu, wydobywającym się z dyszy pod wysokim ciśnieniem. Zabieg oczyszcza i nawilża skórę.

Mikrodermabrazja to mechaniczne złuszczanie naskórka końcówką z nasypem diamentowym lub strumieniem kryształków korundu, połączone z podciśnieniem, które odsysa złuszczone komórki. Zabieg usuwa zewnętrzną część warstwy rogowej i wygładza powierzchnię skóry.

Melanina to naturalny barwnik wytwarzany przez melanocyty w warstwie podstawnej naskórka. Odpowiada za kolor skóry, włosów i oczu oraz chroni komórki skóry przed promieniowaniem UV.

Kriolipoliza to nieinwazyjna metoda redukcji miejscowej tkanki tłuszczowej przez kontrolowane schładzanie. Wykorzystuje to, że komórki tłuszczowe (adipocyty) są bardziej wrażliwe na niską temperaturę niż skóra i inne otaczające tkanki.

Kawitacja kosmetyczna to wykorzystanie w zabiegach na twarz i ciało zjawiska kawitacji, czyli powstawania i gwałtownego zapadania się pęcherzyków gazu w cieczy pod wpływem fali ultradźwiękowej. Najczęściej spotyka się ją w peelingu kawitacyjnym i w liposukcji kawitacyjnej.

HIFU (High Intensity Focused Ultrasound) to skupiona wiązka ultradźwięków o wysokiej intensywności, która nagrzewa wybrane punkty w głębi skóry lub tkanki podskórnej bez uszkadzania naskórka. W kosmetologii stosuje się ją do liftingu twarzy i szyi oraz do zabiegów na ciało.

Fototyp skóry według skali Fitzpatricka to podział skóry na sześć grup (I-VI) według tego, jak reaguje na promieniowanie słoneczne: czy łatwo ulega oparzeniu i czy się opala. Skalę opracował dermatolog Thomas B. Fitzpatrick w 1975 roku.

Fluencja to ilość energii dostarczonej do skóry w jednym impulsie, przeliczona na jednostkę powierzchni. Podaje się ją w dżulach na centymetr kwadratowy (J/cm²) i jest to podstawowy parametr ustawiany w laserach i urządzeniach IPL.

Endermologia to mechaniczny masaż podciśnieniowy, w którym głowica zasysa fałd skóry i przetacza go między obracającymi się rolkami. Zabieg wykonuje się na ciało i twarz, głównie przy cellulicie, wiotkości skóry i w modelowaniu sylwetki.

Elektroporacja to metoda bezigłowego wprowadzania substancji aktywnych w skórę za pomocą krótkich impulsów elektrycznych, które czasowo zwiększają przepuszczalność błon komórkowych i bariery naskórkowej. W gabinetach kosmetycznych jest podstawą mezoterapii bezigłowej.

Efekt Bohra to zjawisko fizjologiczne, w którym wzrost stężenia dwutlenku węgla i spadek pH we krwi zmniejszają powinowactwo hemoglobiny do tlenu, przez co oddaje ona więcej tlenu tkankom. Opisał je duński fizjolog Christian Bohr w 1904 roku.

Długość fali lasera to odległość między kolejnymi grzbietami fali świetlnej emitowanej przez laser, podawana w nanometrach (nm). Od niej zależy, które struktury w skórze pochłoną światło i jak głęboko ono wniknie.

Chromofor to cząsteczka lub struktura w tkance, która pochłania światło o określonej długości fali i zamienia jego energię w ciepło. W skórze głównymi chromoforami są melanina, hemoglobina i woda.

Częstotliwość impulsów to liczba impulsów energii, które urządzenie oddaje w ciągu jednej sekundy, wyrażana w hercach (Hz). 1 Hz oznacza jeden impuls na sekundę, a 10 Hz dziesięć impulsów na sekundę.